पहिलो प्रयास सानो सानो टुक्रा

कसरि सम्झियौ त आज यतिका पछि ? उनलाई सोधे ?

प्रस्न भन्दा पनि औपचारिक्ता मात्रै । मलाई थाहा थियो ।

 ''सम्झिन त सदै सम्झिएकै हुन्थे तर आज भेट्न मन भयो, कुरा 

त्यति हो।''

''पानी परेर मेटिएको डायरीका अक्षरहरु झैँ तिमि सङ्गका यादका स्मृति 

पनि मेटिन्थ्यो भने तिमीलाई धेरै अघि भुल्थेँ । तर,स्मृतिहरु झन झन 

गाढा बन्दैछन् वर्षात् सँगै ।''

कस्तो साहित्यिक तरिकाले कुरा गर्दै छिन त ?

पहिल्ये त तस्तो कहिल्यै गरिनन!! कस्तो अचम्म! ठिकै छ। सङगत 

को फल त होला ।  हुनत २ बर्ष भयो भेट  अनि  सम्पर्क नभाको। 

पछिनै सोधुला।

 आज कसरि फुर्सद निकाल्यौ त ? ….. कुरा अघि बडाउन यहि प्रस्न सहि 

ठाने ।

तिमी  पो व्यस्त छौ र मसँग त समयनै समय छ । तिम्रो व्यस्तता म 

सम्हाल्छु यो अत्यासलाग्दो फुर्सदको जिम्मा तिमी लिन्छौ ?

हुनत  उनि  अग्रेजी साहित्यमा डिग्री  गरेकि हुन् तर आज 

जतिको साहित्यिक पारामा कहिल्यै कुरा गर्ने गरेकि थीइनन् । 

 मपनि का तस्तो धेरै बिजि छु र अरु काम बाट फुर्सद् भयोकि  टाइम 

पासको लागि किताब पड्छु अनि लेख्छु ।

धेरै पछि हाम्रो भेट भएको थियो । सायद दुई बर्ष भएको थियो होला । 

बिचमा उनी र म बीच धेरै मनमुटाब भए । हामी फेरि एक अन्जान व्यक्ति 

जस्तो गरी प्रस्तुत भएका थियौं तर अन्जान भने थिएनौ । थिए त केहि 

असमझदारी र मेटिन नसकेका तुषहरु ।छ्या कस्तो नरमाईलो दिन है  

तीजमा माइत जान नपाएकी छोरीको मन झैँ अँध्यारो । भन्दा भन्दै पानी 

पर्यो।